ای جاودانه نامِ تو ای مهربان وطن
صبرت در این «مصاف مصائب» چه دیدنی است
چون کوه استواری و نامت بلند باد
پژواک نامِ سبزِ بلندت شنیدنی است
+
دلم شور می زند ...
دلم بی جهت شور می زند ، من اینجا را از آن زمان های بی زمان عاشق بوده ام .
بر جاده های آبیِ سرخ
برچسب:
نویسنده: مهدی شریعتی