برای عبوری که همچون نسیم وحی بود

مقصد اینجاست ندای طلب اینجا شنوند

خاقانی شروانی

رخسار صبح روشنی از بام تو گرفت 

آورده از سلام تو خورشید نامهای

سرداده از منارهی مشرق به رمز باز 

«کنز الرّکاز» آینهها را چکامهای

حرز حصین و خانهی ت1د ماست این

تعویذ و جانپناه من از «عین لامه»ای

پرداخت خلعتی به تنِ خاصگان خویش 

تا خود نظر کجا فکند سوی عامهای

شرطیست در طریقت و معراج عاشقان 

موقوف «لا اله ...»، تو آن شرطِ تامهای 

مثل 1ِ وحی گذشتی و شاعران 

هر یک پیمبری شد و اعجاز چامهای