این چند بیت را هم که بی مناسبت ندیدم، از معلم بزرگوارم محمد مرادی بخوانید :
.ً... هرزه های از هنر بری ، گرم در تب سخنوری
مثل فرخی و عنصری ، سست های بی عناصر ند
خون: بهارِ آستین ماست ، درد : زینت جبین ماست
ما : حبیبِ_ بن مظاهریم ، این حباب ها مظاهرند
شعر ساحت طهارت است ، هان کجایِ خاک خفته اند ؟
آن «شریف» ها که لایق اند ، آن «کمیت» ها که طاهرند
_ شریف رضی
_ کمیت زیدِ اسدی
دو تن از شاعران بزرگ اهل بیت بوده اند.
.
عنصری و فرخی از شاعران دربار بوده اند . (دربارِ غزنوی)
برچسب:
نویسنده: مهدی شریعتی