حبسیههای من

مقصد اینجاست ندای طلب اینجا شنوندخاقانی شروانیرخسار صبح روشنی از بام تو گرفت آورده از سلام تو خورشید نامهایسرداده از منارهی مشرق به رمز باز «کنز الرّکاز» آینهها را چکامهایحرز حصین و خانهی توحید ماست اینتعویذ و جانپناه من از «عین لامه»ایپرداخت خلعتی به تنِ خاصگان خویش تا خود نظر کجا فکند سوی عامهایشرطیست در طریقت و معراج عاشقان موقوف «لا اله ...»، تو آن شرطِ تامهای مثل نسیمِ وحی گذشتی و شاعران هر یک پیمبری شد و اعجاز چامهای بخوانید...

آیینههای جاریست در طول هر خیابان از خود کجا گریزند بیهوده خودفریبان ؟...

هفته پیش داشتم یه سخنرانی از دکتر شریعتی می شنیدم درباره مبعث حضرت پیغمبر صحبت از این بود که وقتی حضرت محمد صلی الله علیه از جنگی بر می گشتن مردم به استقبال سپاه اسلام آمدن ، این بین یک کارگر هم که در مدینه غریب بود دید که مردم دارن از شهر خارج میشن ، اونم دنبال مردم راه افتاد ...

سلام اول : میدونم سر کلاسِ درس پست گذاشتن کار بدیه! دوم: بدتر از اون هم اینه که کسی برای شاهد مثال ، از شعرهای خودش مثال بزنه، وقتی استاد ازت سوال میپرسه در مورد ایهام! تو هم بگی: فیروزه های اصل نشابور مانده بود مبهوت چشم های چنین سبزِ واری ات ! محمود نگهداری + کاملشو می نویسم بزودی ، همینجا . ...