مرسوم بوده است که در وقت طلوع و غروب آفتاب بر درگاه شاهان، طبل و نقاره می زدند .
که این رسم هنوز در خراسان، صحن عتیقِ حضرتِ سلطان علی بن موسی الرضا باقی است و همچنین در حرم حضرت میر احمد (شاهچراغ) .
•
امروز نوشته ای می خواندم از استاد روح الله خالقی درباره دستگاه «آوازِ اصفهان» که گفته بود:«آواز اصفهان گاهی شاد و گاهی غمگین است و حالتی است بین شادی و غم»
و زمان مناسب برای شنیدن آواز اصفهان را قبل از طلوع آفتاب دانسته اند (بخاطر حس مناجات گونه آن) و نیز رنگ این آواز را سبز می دانند .
این نوشته استاد خالقی، مرا یاد نقاره خانه حرم حضرت رضا و میر احمد انداخت و شد غزلی ...
...
•
ما را به وقت «شادی و غم» میزبان تویی
در وا کن ای عزیز که مهمانِ دیگری است
نقاره های صحن تو «آوازِ اصفهان»
شیرازِ سبز با تو خراسان دیگری است