در خشت و آینه telegram.me/khesht_ayenehایران اگر از خشت بالین و اگر از سنگ شد نانمگواراتـر شـرابِ تلخـکامی‌هاست ایرانم چه داری با خودت ای وحدتِ پوشیده در کثرتکه با تو من بلوچـستان و تبریز و خراسانم هَزارانـت به باغِ صبـح، بانگِ سربلندی زدوطن جان! در خزانت هم یکی از آن هزارانم از اسفندی که بر آذر فشاندی بوی مهر آیداگر چه در هوای فروَدیـنت باز آبانـم بگو با تیغ‌های تشنه باکم نیست از مردنکه من میراث‌دارِ کشته‌ی حمامِ کاشانم***مگر در ظلمتِ گیسوت راهِ روشنی باشد«که جز آن جعد و گیسو را نمی‌دانم نمی‌داادامه مطلب

مقصد اینجاست ندای طلب اینجا شنوندخاقانی شروانیرخسار صبح روشنی از بام تو گرفت آورده از سلام تو خورشید نامهایسرداده از منارهی مشرق به رمز باز «کنز الرّکاز» آینهها را چکامهایحرز حصین و خانهی توحید ماست اینتعویذ و جانپناه من از «عین لامه»ایپرداخت خلعتی به تنِ خاصگان خویش تا خود نظر کجا فکند سوی عامهایشرطیست در طریقت و معراج عاشقان موقوف «لا اله ...»، تو آن شرطِ تامهای مثل نسیمِ وحی گذشتی و شاعران هر یک پیمبری شد و اعجاز چامهای ادامه مطلب

با این فسوننویسان محضربهخوننویسان جهلوجنوننویسان از خشم، مظهری باش

از گفتگوی عقل ملالی پدید شد همزادِ عاشقانِ جهانیم بعد از این

آیینههای جاریست در طول هر خیابان از خود کجا گریزند بیهوده خودفریبان ؟

▪️در روزگاری که گویی ایران در ابری از فراموشی سپرده شده است؛ اگر کار دیگری از دست ما برنیاید لااقل خوب است بکوشیم تا فکرِ او و غمِ او را در دلِ خود زنده نگاه داریم و اعتقاد به زایندگی دوران را در سینادامه مطلب

اما ظلمت مطلق اهریمن خود چیزی دیگر است. لکّهی نوری در آن نمیجوشد تا چشم دل بدان بتواند دوخت. تاریکی گستردهای است که هر چه آن را بپیمایی باز به پایانش نمیرسی و هر چه آن را بنگری باز چیزی ندیدهای.«ادامه مطلب

چند روز پیش سالگرد درگذشت شاهرخ مسکوب بود. نویسنده و جستار نویسی که سالها در غربت غرب، جهان خلّقی خویش را بر کوه شاهنامه و در میان باغ حافظ ساخته بود. و نوشته هایش نه «ارمغان مور» بلکه رهاورد سلیمان ادامه مطلب

پیچیده در مشامِ سحر، عطر جاریات ای خوشتر از بهار، شمیمِ صحاریات آیینهدارِ حُسنِ تو تنها نه ماه بود¹بارانِ صبح، تشنهٔ آیینهداریات در هر سَرا که «اذنِ دخولم» نمیدهندای من فدایِ پاسخِ بیچونِ «آرادامه مطلب

... آن روز که خون ارزان بر خاک نمیریزد
آن روز که جان جان جان با قهقهه میخوانی

آن روز که ما بُردیم! بزمست به برزنها
میچرخی و پاکوبان، غرقِ بوسه بارانی

آن روز که نزدیک است آن روز که یادش خوش
آغوش پس از آغوش، ریسههای طولانی

آن روز ولی از ما یادی به میان آور
رفتیم غریبانه، بیصدا و پنهانی

یک جرعه بنوش آن روز با خنده بنوش آن روز
یاد مردگانی که زندهاند و میدانی

دیشب بیخواب شدم و برای صدمین بار فیلم کهنهنشدنی " زندگی زیباست" ساخته روبرتو بنینی را دیدم. به این فیلم مدیون هستم. تسکینم میدهد. جانم را نوازش میکند. غبار تلخی و یأس را از روانم میزداید. خشم وادامه مطلب

برادر نوجوونه

برادر غرق خونه

بردار کاکلش آتشفشونه

فرهاد خسروی نوجوان 14سالهای بود که در برف کوههای غرب کشور از شدت سرما، جان باخت. در تشیع او نان روی تابوتش گذاشتند.

از این دردناکتر ماجرایی خواندهاید؟

... اما داوری آن سوی در نشسته است، بیردای شومِ قاضیان.
ذاتش درایت و انصاف
هیأتش زمان. ــ
و خاطرهات تا جاودانِ جاویدان در گذرگاهِ ادوار داوری خواهد شد.

شاملو

گاهی با خودم فکر میکنم کسانی که در زمانه حافظ یا کسانی که در همسایگی بتهوون زندگی میکردند، چه قدر خوشبخت بودند.
باز میگم نه! اصلا از کجا معلوم که تونسته باشند به درکِ بزرگی حافظ و بتهوون برسند؟
•
مگه خودِ ما آدمهای بزرگی که در روزگار ما هستند [بودند] رو قدر میدونیم ؟ اصلا میشناسیمشون؟

خیلی از ماها حتی نام مظاهر مصفا رو هم نشنیدیم. و حق میدم که نشنیده باشیم.
همونطور که به همعصران حافظ و بتهوون میشه این حق رو داد.

...
امروز مردی «از دیار همیشه» در خاک تفرش خفت.

قافله شد واپسی ما ببین

ای کسِ ما، بیکسیِ ما ببین

مخزن الاسرار | نظامی